Προσθήκη της δικής σας Article
- Διάφορα
- Εμείς στηρίζουμε το Χαμόγελο του παιδιού, εσείς ?
- Η εκδίκηση είναι πιάτο που τρώγετε κρύο
- Περί δώρων ην ο λόγος
- Δελτία τύπου
- Χωρίς ντροπή...
- Το σωματειο εργαζομένων ΔΕΝ διοργανώνει χοροεσπερίδα
- Ανακοίνωση σωματειου εργαζομενων Δημου Αμαρουσίου
- Εργαζόμενοι
- Ανακοίνωση σωματειου εργαζομενων Δημου Αμαρουσίου
- Όταν δεν υπάρχει σεβασμός …
- Ο εργαζόμενος την πληρώνει πάντα
- Τοπικά νέα
- Έκρηξη σε υποκατάστημα τράπεζας στη Ν. Φιλοθέη
- Εθελούσια έξοδος στο Δήμο Αμαρουσίου
- Καμία ανησυχία = καμία ενημέρωση ?
- Ρεπορτάζ
- Καταυλισμός Αθίγγανων στην Αγ. Φιλοθέη
- Στον ιστό της...αντιπαράθεσης το Δ.Σ. Αμαρουσίου
- Απαξίωση των εκλογών αλλα όχι από ψηφοφόρους
Σπύρος Λούης
By Ο ποιητής Δημοσίευση: 29/04/2009
Για δες που νιώθω εξόριστος εγώ
που έκανα διάσημο το Μαρούσι όταν ήταν χωριό
με βαλαν στην έξοδο τσίλιες να φυλάω
και με το πρόσωπο μακριά καθόλου μην τους κοιτάω
έτσι που το κατάντησαν μου ρχετε να κλάψω
αν είχα και φωνή σε όλους να φωνάξω
Αλί και τρις αλί πως έγινε το Μαρούσι
που ήταν στους Ολυμπιακούς ένα σκέτο στολίδι
και στους παλιά που έτρεξα εγώ μα και στους νέους
όλοι για αυτό μιλάγανε και τους ερχόταν δέος
μα τώρα όλα αλλάξανε αυτά γίνανε ιστορία
και κάποιοι το παίζουν αφεντικά σε κάθε μια πλατεία
τους κεφαλιού τους κάνουν και αλλάζουν τα πάντα
και από όπου περάσουν θέλουν να παίζει η μπάντα
το όνομα τους βάζουν σε κάθε ένα σημείο
για να μην ξεχαστούν όταν ακούσουν το αντίο
έτσι πήγαν και χάραξαν στις Κασταλίας την πλατεία
τα μάρμαρα τα παλιά που έχουν μια ιστορία
ούτε τα στοιχειώδη δεν ξέρουν να δείξουν σεβασμό
αντε να περιμένεις να κάνουν κάτι καλό
Powered by Sympan Networks™